Rimbaud nie był tylko szalony



Poezja to ból wspomnień
marzenie pełne strachu
tęsknota, gorycz, smutek
dom niemający dachu

wyciśnij każde słowo
radości jest w niej mało
co z tego że jest ciepło
przez dach napadało

życie wesołe i smutne
zamyka powieki
piórem utrwalony oddech
atrament – łzy poety

| Oceń tą publikację: - -4 +

(3) komentarzy

  1. liMOONka (Autor postu)

    ładne!;)

    Odpowiedz
  2. Ani (Autor postu)

    Ładne to było.

    Odpowiedz
    1. Anonim (Autor postu)

      ciekawe skojarzenia

      Odpowiedz

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.